Εικόνα για Ένας Κρητικός στην αιματηρή εξέγερση του Πολυτεχνείου

Ένας Κρητικός στην αιματηρή εξέγερση του Πολυτεχνείου

Οι κραυγές ήταν σπαρακτικές. «Είμαστε άοπλοι! Είμαστε άοπλοι!» Φώναζαν από τα μεγάφωνα οι φοιτητές. «Αδέρφια μας στρατιώτες, δεν θα σκοτώσετε τα αδέρφια σας!» Ο κόσμος έψαλλε τον Εθνικό Ύμνο.
Κάθε χρόνο στις 17 Νοέμβριου το μυαλό μας πηγαίνει στα δραματικά γεγονότα που συνέβησαν στο Πολυτεχνείο.
Το φοιτητικό κίνημα είχε ξεκινήσει κινητοποιήσεις ένα χρόνο πριν , εναντίον της επτάχρονης δικτατορίας της 21ης Απριλίου.
Οι φοιτητές, παρά τις διώξεις και τις φυλακίσεις, πάντα οργάνωναν αντιδικτατορικές συγκεντρώσεις. Οι συγκρούσεις με την αστυνομία αναπόφευκτες, αλλά η νεολαία της εποχής έχει πάρει τις αποφύσεις της: «ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ».

Ο προάγγελος των γεγονότων
Τα αντιδικτατορικά συναισθήματα ήταν έντονα στους κόλπους των φοιτητών , καθώς η Χούντα είχε απαγορεύσει τις φοιτητικές εκλογές. Παράλληλα, με το Νόμο 1347 στρατολόγησα υποχρεωτικά τους φοιτητές, ανακαλώντας τις αναβολές τους.
Με έκδηλα τα συναισθήματα της δυσαρέσκειας και της αγανάκτησης φοιτητές της Νομικής προχώρησαν τα Φεβρουάριο στην κατάληψη του κτιρίου της Νομικής Σχολής. Ζητούσαν την ανάκληση του Νόμου και την επιστροφή των φοιτητών στα έδρανα.

Στους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Πολυτεχνείου πρωτοστατεί ένας Κρητικός
Στις 14 Νοέμβριου 1973 οι φοιτητές του Πολυτεχνείου άρχισαν τις διαδηλώσεις κατά του καθεστώτος και κατέληξαν στην κατάληψη της Σχολής. Οργανώθηκε έτσι Συντονιστική Επιτροπή για να διαχειριστεί την κατάσταση και αυτοαποκαλούνταν «ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ». Κατασκευάστηκε ραδιοφωνικός σταθμός από τους φοιτητές της Ηλεκτρολογίας και πλέον οι φοιτητές-επαναστάτες μιλούν στους Έλληνες πολίτες και τους καλούν σε βοήθεια.
Ανάμεσα στα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής βρισκόταν και ένας Κρητικός, ο Γιάννης Νισταζακης, φοιτητής στο τμήμα Τοπογράφων του Πολυτεχνείου.
Τα prosopakritis τον συνάντησαν και μίλησαν μαζί του για τα γεγονότα εκείνης της ημέρας.
«Όταν ξεκινήσατε ήμασταν μονό φοιτητές. Μετά άρχισαν να μας στηρίζουν και οι πολίτες. Είχαν βγει από τα σπίτια τους και βρίσκονταν στο πλευρό μας. Ειδικά την τελευταία μέρα, όλοι οι δρόμοι μέχρι το Σύνταγμα ήταν γεμάτοι από κόσμο. Το Πολυτεχνείο δεν ήταν απλώς μια φοιτητική εξέγερση. Ήταν η προάσπιση της Δημοκρατίας. Η Χούντα έπρεπε να τελειώσει», ανέφερε στα prosopakritis ο κ. Νισταζάκης.
Από τις 14 Νοεμβρίου έως τις 17 Νοεμβρίου η Αθήνα είναι «καζάνι που βράζει». Διαδηλώσεις και συλλαλητήρια εναντίον της Χούντας οργανώνονταν παντού και οι συγκρούσεις με την αστυνομία ήταν αμέτρητες.

«Ρίψατε! Αν βρείτε αντίσταση, πυροβολείτε!»
Τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου αποφασίζεται η επέμβαση του στρατού και ένα από τα τρία άρματα που είχαν παραταχθεί έξω από τη Σχολή, πλησιάζει την κεντρική πύλη. Οι οδηγίες που έχουν σαφείς: «Ρίψατε !Αν βρείτε αντίσταση, πυροβολείτε!».Ακόμη και ο εκπρόσωπος της εισαγγελικής αρχής φώναζε: «Τι τους κοιτάτε; Βαράτε τους!»
Οι φοιτητές παρέμεναν στον προαύλιο χώρο του Πολυτεχνείου, άλλοι ήταν κρεμασμένοι στα κάγκελα και έψαλλαν τον Εθνικό Ύμνο ραδιοφωνικός σταθμός έκανε εκκλήσεις στους στρατιώτες: «Είμαστε άοπλοι! Είμαστε άοπλοι!» Φώναζαν από τα μεγάφωνα οι φοιτητές. «Αδέλφια μας στρατιώτες, δεν θα σκοτώσετε τα αδέλφια σας!».
2:58 ξημερώματα της 17ης Νοέμβριου. « Οι φοιτητές είχαν ξεκουμπώσει τα πουκάμισα τους και δείχνοντας τα στήθια τους στα τανκς, φώναζαν «αγάπη μου-αγάπη μου» Το τανκ προχώρησε, γκρέμισε την πύλη και μπήκε στο χώρο του Πολυτεχνείου. Επικράτησε πανικός. Ελεύθεροι σκοπευτές πυροβολούσαν, και οι αστυνομικοί χτυπούσαν τον κόσμο και μέσα και έξω από το Πολυτεχνείο.

Οι νεκροί του Πολυτεχνείου
Σύμφωνα με τον κ. Νισταζακη, οι νεκροί του Πολυτεχνείου είναι περισσότεροι από όσοι έχουν κατά καιρούς αναφερθεί:« Δεν ήταν μόνο οι φοιτητές και οι πολίτες που σκοτώθηκαν. Σκοτώθηκαν και φαντάροι, οι όποιοι αρνήθηκαν να ακολουθήσουν τις διαταγές τους»
Το θέμα των νεκρών του Πολυτεχνείου έχει απασχολήσει πολύ την κοινή γνώμη. Υπάρχουν μαρτυρίες καταγεγραμμένες και συγκεκριμένες αναφορές σε νεκρούς. Αντίθετα υπάρχουν και εκείνοι που υποστηρίζουν , ότι «ουδείς εφονευθη εντος του χώρου του Πολυτεχνείου».
Ο κ. Νισταζακης είναι απόλυτος: « Εγώ δεν θα κάνω κανένα διάλογο με φασίστες. Ποιος εγκληματίας παραδέχεται τα εγκλήματα του; Αυτοί οι άνθρωποι ακόμη και σήμερα δολοφονούν και το ονομάζουν πολιτική ενέργεια».

Ήμασταν «Κουζουλοί»
Παρά το νεαρό της ηλικίας οι φοιτητές ήταν αποφασισμένοι να δώσουν τέλος στην ανορθόδοξη διακυβέρνηση του κράτους. Δεν έκαναν πίσω και δεν τα παράτησαν, γιατί όπως τονίζει ο κ. Νισταζακης ήμασταν «κουζουλοί!» Είχαμε όμως και ώριμη πολιτική σκέψη. Είδαμε ότι δεν είναι δυνατόν να αφήσουμε τη Χούντα να κυβερνήσει. Έπρεπε να διασφαλίσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα. Ο τόπος μας χρειαζόταν».

Η «Γενιά του Πολυτεχνείου»
Μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου δημιουργήθηκε η λεγόμενη γενιά του Πολυτεχνείου. Κάποιοι ήταν στα χαρακώματα, και κάποιοι ήταν στα σπίτια τους. Κάποιοι από αυτούς έκαναν πολιτική καριέρα. Ο κ. Νισταζακης αναφέρει , ότι «όλοι εμείς που πρωτοστατήσαμε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου έπρεπε να ιδρύσουμε ένα κόμμα και να το ονομάσουμε «17 Νοέμβρη». Θα ήταν ένα κόμμα δημοκρατικό, με μόνο σκοπό να κυβερνήσει αυτόν τον τόπο με ήθος και συνέπεια. Ο καθένας όμως τράβηξε τον δικό του δρόμο. Κάποιοι ακλουθήσανε πολιτική καριέρα και κάποιοι αποτραβήχτηκαν. Φυσικά και υπήρξαν άνθρωποι που έκαναν συγκεκριμένες επιλογές και διαχειρίστηκαν την πολιτική τους καριέρα όπως ήθελαν. Δεν θα κριθούν όλοι αυτοί που αγωνίστηκαν και πάλεψαν για τη Δημοκρατία, από μεμονωμένα περιστατικά».

Η σημασία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Η συμβολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου υπήρξε τεράστια στα πολιτικά δρώμενα της χώρας, καθώς άνοιξε δρόμος για την αποκατάσταση της Δημοκρατία. Ο κ. Νισταζακης δηλώνει γι αυτό ότι: « Η 17η Νοεμβρίου έφερε τεράστια αλλαγή. Άλλαξε ο τρόπος διακυβέρνησης του Κράτους. Επανήλθαν οι δημοκρατικές διαδικασίες. Εκλέγονται βουλευτές. Τότε τα θέματα εθνικής Ανεξαρτησίας ήταν επισφαλή, καθώς οι Αμερικανοί είχαν τη δυνατότητα να επεμβαίνουν στις πολιτικές εξελίξεις της χώρας. Τα φαινόμενα αυτά καταπολεμήθηκαν. Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι για το σήμερα». Τέλος σχετικά με την άποψη πολλών ανθρώπων, ότι στις μέρες μας «επικρατεί Χούντα», αναφέρει ότι θα πρέπει να είμαστε σοβαροί σε αυτά που λέμε. Δεν είναι δυνατόν σε μια Δημοκρατία που ψηφίζουμε και έχουμε ελευθερία έκφρασης να λέμε τέτοια πραγματα.Εμεις τη Χούντα τη διώξαμε. Στις μέρες μας γίνονται λάθη, από πολιτικούς, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να λέγονται τέτοια πράγματα.

Νέο Ράιχ στην Ευρώπη
Η κατάσταση της Ελλάδας στα πολιτικά ζητήματα της χώρας δυσαρεστεί ιδιαίτερα τον κ. Νισταζακη. Υπήρξε ένας από τους ανθρώπους που πρωτοστάτησαν στα χαρακώματα για μια καλύτερη Ελλάδα. Στην Ελλάδα του σήμερα αναφέρεται με δυσαρέσκεια. «Οι πολιτικές δυνάμεις θα έπρεπε να εργάζονται για το καλό αυτού του τόπου. Να προσπαθούν ανά διαφυλάξου τα δίκαια των πολιτών και να ανεβάσουν το βιοτικό τους επίπεδο. Δυστυχώς το μόνο που ενδιαφέρει τα κόμματα είναι πως θα επιβιώσουν , μέχρι τις επόμενες εκλογές. Αυτή τη στιγμή, η Ελλάδα κυβερνάται από τον «αυτόματο πιλότο». Δεν έχουμε δικό μας πρόγραμμα, δικες μας αποφάσεις. Όλα τα κανονίζει η Τρόικα. Το πολίτικο σύστημα παρουσιάζει δείγματα εκφυλισμού. Δεν φταίνε οι άλλοι όμως. Εμείς πρέπει να κοιταχτούμε στον καθρέφτη. Στον κόσμο ισχύει ο νόμος του ισχυρότερου. Η Γερμανία αναπτύσσεται και εμείς οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης βυθιζόμαστε στη φτώχια. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε επιτέλους τι συμβαίνει. Να λειτουργήσουμε πιο ώριμα και υπεύθυνα, γιατί αλλιώς θα δούμε ένα νέο Ράιχ σε οικονομικό επίπεδο».
Αμαλία Αγγελάκη

Το άρθρο έχει δημοσιευθεί στην κατηγορία . Βάλτε στα αγαπημένα τον μόνιμο σύνδεσμο.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *


*